Anke's profileSprankeltje OnderwegPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
30 December Nieuwe plannen: in 2008 naar Sydney!Helaas heb ik nu weinig tijd om er uitgebreid over te vertellen, maar dat we naar Sydney willen, staat vast. Voorlopig moet je het doen met enkele links: Waarover gaat dit? Zie www.wyd2008.org Worldyouthdays 2008 in Sydney. Hoe veranderde 2005 ons? Zie www.wjt2005.de Weltjugendtag 2005 in Keulen. Zie http://wjd-smc.blogspot.com Ons verslag vanuit Keulen, met foto's. Zie http://sprankeltje87.spaces.live.com Nog meer foto's en verslag van Keulen op deze site. Wie zet dit in gang? Zie www.roeach.be De bries uit Keulen blijft verfrissen en voeden! Hier worden plannen gesmeed... 11 December Even ter info: de 2000ste surferEn ja hoor, vorige week is hier de 2000ste bezoeker gepasseerd... Toch niet slecht na 6 maanden ?! Meteen ook een oproep : Je mag altijd een leuk berichtje achterlaten met (opbouwende) kritiek! xx 03 December Knuffeloekaze"Indiase schoolkinderen knuffelen tegen zelfmoordCirca 4. 000 leerlingen plegen elk jaar zelfmoord in India, veelal omdat zij bij examens gezakt zijn. Bij de ochtendlijke knuffelsessies, die verplicht worden gesteld voor leerlingen van negen tot achttien jaar, mogen alleen leerlingen van dezelfde sekse elkaar omhelzen." Het Laatste Nieuws, 3 december 2006 Wat vinden jullie? Invoeren? 27 November Verslag doen is niet genoeg, maar 't is wel een begin. Ode aan Anna Politkovskaja en Alexander Litvinenko. Zij schreef vooral over de mensenrechtenschendingen in Tsjetsjenië. Hij klaagde Poetins politiek in Tsjetsjenië aan. Op 7 oktober werd zij vermoord. Hij ging op zoek naar de daders –stelde Poetin in verdenking- en bijna 2 maanden later liet hij er zelf het leven bij. Twee vreemd klinkende namen die bij een doorsnee Vlaming niet al te veel associaties oproepen. Twee namen die de afgelopen dagen regelmatig in het nieuws verschenen zijn. Twee personen die de wereld iets wilden duidelijk maken. Allebei een gewelddadige dood gestorven omdat ze méns wilden zijn. Dat mens zijn, houdt iedereen wel eens bezig. Waar sta ik met mijn leven? Wat heb ik bereikt? Wat zijn mijn plannen? Wat heb ik al opgeroepen bij anderen? Hoe lever ik mijn bijdrage aan het mensdom? Waarom kom ik nu met dit politiek feit af? Ik, een Antwerpse geneeskundestudent, die in de verste verte niets te maken heeft met deze problematiek? Of wel? Meer info: Online: Literatuur: Redevoering op 26 november 2004:
We bevinden ons in Parijs, in Les Jardins du Trocadero. Vandaag, op 6 november 2004, organiseert Amnesty International France een grote betoging tegen de oorlog in Tsjetsjenië. Een massale mobilisatie, vlak voor de EU-Rusland top van 25 november. Ik ben Anna Politkovskaya, een 43-jarige Russische journaliste die bekend staat om haar werk over mensenrechten en Tsjetsjenië. Tijdens de gijzeling van honderden mensen in een Moskous theater speelde ze een belangrijke rol als bemiddelaar tussen de Russische autoriteiten en de Tsjetsjenen.
Doe maar! Kijk maar allemaal de andere kant uit, onverschilligen! De Russische militairen roven, verkrachten en doden in alle straffeloosheid. Beseffen jullie niet dat de Tsjetsjeense strijders ten onder gaan aan verklikking en onderlinge afrekeningen, bende struisvogels? Ze worden verscheurd door de drang tot wraak enerzijds en de strijd voor onafhankelijkheid anderzijds. Ondertussen bombardeert de Russische regering zijn bevolking. Hoe zouden jullie je voelen in een samenleving die langzaam maar zeker ten onder gaat? Corpus Narratio Al sinds halverwege de 19de eeuw hebben de Tsjetsjenen te maken met Russische overheersing. Eerst onder de tsaren, later onder het communisme. Toen de Sovjet-Unie uiteenviel, zagen separatistische rebellen hun kans. Ze begonnen een gewelddadige opstand tegen de Russen. Tsjetsjenië verklaarde zichzelf in oktober 1991 onafhankelijk, met Dzjochar Doedajev als president. Maar de toenmalige Russische president Jeltsin riep de noodtoestand uit in het gebied en stuurde troepen naar de Tsjetsjeense hoofdstad Grozny. Doedajev zou Tsjetsjenië veranderen in een vrijplaats voor terroristen, volgens Moskou. Er volgden wankele vredesovereenkomsten, maar een reeks aanslagen op flatgebouwen in Rusland maakte daar een einde aan. Er vonden verschillende gewapende Russische invasies plaats, waar de Tsjetsjenen op antwoordden met vliegtuigkapingen, zelfmoordaanslagen en gijzelingsacties, zoals die in een Moskous theater, en die in een school in de Noord-Ossetische stad Beslan. Gedurende 10 jaar van oorlog voeren in Tsjetsjenië zijn er 200000 burgers gedood, 35000 kinderen gestorven, 40000 kinderen gehandicapt en 6500 kinderen wees geworden. Propositio De Russische Federatie misbruikt de steun van het Westen. Onder het mom van terrorismebestrijding begaan ze misdaden tegen de menselijkheid. Dit is de schending van het recht hun land te verlaten of binnen te komen. Het recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid. Het recht om niet onderworpen te worden aan foltering of andere onmenselijke behandeling. Dit zijn oorlogsmisdaden. Dit is een genocide! Argumentatio De EU-steun aan de Russische Federatie is terecht zeer groot: sinds ’91 bijna 2,5 miljard euro. Maar hoe kan die financiële hulp de stabiliteit in Rusland bevorderen als de regering de eigen bevolking met raketten bestookt? In plaats van het land op te bouwen, geven ze het geld aan de Russische geheime dienst. Of erger, ze vullen hun eigen zakken. We mogen toch aan deze grote financiële inspanningen enige voorwaarden verbinden als het gaat om de eis de meest elementaire mensenrechten na te leven? Naïevelingen! Denken jullie echt dat Rusland al hervormend op weg is een vrije, verantwoordelijke, stabiele staat te worden? Tsjetsjenië is geen klein incident dat genegeerd kan worden! Volgens de Russen daarentegen, is de strijd tegen de Tsjetsjeense rebellen een intern Russische zaak die kadert in de algemene strijd tegen het internationaal terrorisme. De Russische generalen verkondigen dat alle Tsjetsjenen terroristen zijn. Een terrorist moet uitgeroeid worden, dus alle Tsjetsjenen moeten uitgeroeid worden. Geen buitensporig geweld, roept het Westen. Spaar de burgerbevolking! Maar we tonen veel begrip voor de argumenten van Moskou: de bedreiging van het Russische gezag en het gevaar van het internationale terrorisme. Die argumenten worden graag overgenomen; laten we hun rampzalige Russische politiek in de Kaukasus maar negeren. Uit gesprekken bleek dat de Russische overheid de vele getuigenissen van mensenrechten- en hulporganisaties bestempelt als "ongegrond en onjuist". Het land staat niet toe dat internationale organisaties hun werk doen. Hiermee overtreedt Rusland systematisch de normen die het heeft beloofd te respecteren. Dat is niet alleen een ramp voor de bewoners van Tsjetsjenië, maar ook een ondermijning van deze internationale organisaties! De hulpverleners krijgen niet eens toegang tot radiocommunicatie en ze kunnen de noodzakelijke medicijnen het land niet binnenkrijgen.
De huidige Russische bombardementen raken vooral de bevolking en de resterende infrastructuur. De berichten uit Tsjetsjenië wijzen erop dat de bombardementen ook gericht zijn op dorpscentra, waarbij vooral woningen, scholen en gebedshuizen getroffen zijn. Het gaat niet om toevalstreffers: de bommen worden door laagvliegende jachtvliegtuigen afgegooid, zodat de piloten goed zien waar ze op mikken. Is dat de manier om terroristen te bestrijden? Het valt te verwachten dat de Tsjetsjenen zich weer tegen Moskou zullen verenigen. Zo schept Moskou zijn eigen werkelijkheid: alle Tsjetsjenen zijn terroristen. Tsjetsjenie is geen bolwerk van moslimfundamentalisten, maar van zwaar gewapende jonge mannen zonder toekomstperspectief, en een in acute armoede gestorte bevolking. Een militante vorm van Islam biedt sommigen van hen nu een doel in het leven. De huidige acties van Moskou komen neer op het veroordelen van een hele bevolking voor de wandaden en veronderstelde wandaden van een kleine, geradicaliseerde minderheid. De strategische doelen die geraakt worden, zijn vooral van belang voor het dagelijks leven van de burgerbevolking. De echte rebellen worden nauwelijks gehinderd door kapotte bruggen, brandende oliedepots of stijgende voedselprijzen. De honderdduizenden die op de vlucht zijn komen uit de steden en de dorpen in de vlakte, waar voedselschaarste dreigt, de watervoorziening gevaar loopt, telefoonverbindingen zijn afgesloten, de ziekenhuizen worden niet meer bevoorraad. Het land werd economisch geïsoleerd, en afgeschilderd als een poel van misdaad. Ondertussen werd niet één Tsjetsjeense misdadiger, niet één internationale terrorist gearresteerd, geen wapentransport onderschept.
Tsjetsenië strijdt voor de tweede keer in minder dan een decennium voor zijn onafhankelijkheid, niet om een gebied in beslag te nemen dat hen niet toebehoort, maar om het recht op eigen gebied te leven. Daadkrachtige politieke beslissingen moeten genomen worden, gericht op de oplossing van de conflicten. Die oplossing ligt niet in Rusland of Tsjetsjenië, maar in Europa en de internationale organisaties. Als Europa en het Westen zich niet bemoeien, herhaalt zich dit bloedbad en zullen we getuige zijn van een nieuwe tragedie. Tsjetsjeense vaders en moeders willen niets liever dan hun kinderen zorgeloos en gezond te zien opgroeien. Daarom houden we hier een betoging tegen de stilte en politieke onwil, om onze onvrede te uiten tégen geweld en onderdrukking, vóór dialoog en vredesopbouw.
12 November Miffa ad Mare...SMC en Marlies op Radio2Miffa? Wasda??? Ooit al van Nijntje gehoord? Even ter informatie... Nijntje "Romeintje" ;-) heet Miffa! Op donderdag 9 november stelde Radio 2 in Memo het nieuwste boek van Nijntje in het Latijn voor : "Miffa ad Mare" ("Nijntje aan zee", voor de leken onder jullie). Daarvoor gingen ze op bezoek in het Sint-Michielscollege te Brasschaat (mijn goeie ouwe middelbare school), in de les van Christian Laes. Van wie, hoe toevallig, mijn zus Marlies net Latijn kreeg. Een beetje verrast om haar eigen stem op de radio te horen, maar o zo trots ;-). 't Is eens wat anders! Somehow we made it through it all ! ... in de media!It was a very Happy Day... our lights did shine! Op 25 oktober 2006 kwam ons gospelconcert in het Nieuwsblad... http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleid=GKB13L88M Brasschaat - De Scholengemeenschap Voorkempen bestaat al enkele jaren. Vrijdag tonen ze hun verbondenheid: 150 leerlingen, geplukt uit alle acht verenigde scholen, zingen eendrachtig maar meerstemmig aan de zijde van de Amerikaanse gospelster Lea Gilmore. Onder de koepel Scholengemeenschap Voorkempen bundelen acht instellingen de krachten: Annunitia (Wijnegem), Heilig Hart van Maria ('s-Gravenwezel), Mater Dei en Sint-Michielscollege (Brasschaat) en Sint-Cordula, Sint-Jozef, Sint Michiel en Vita et Pax (Schoten). ,,Samen bereiken onze 600 leerkrachten meer dan 5.000 leerlingen", citeert woordvoerder Koen Claerhout, tevens directeur van Sint-Jozef, indrukwekkende cijfers.,,We proberen leerlingen zonder onderlinge concurrentie in de voor hen meest geschikte studierichting te krijgen, maar doen ook leuke dingen samen. Dit gospelconcert voor de Damiaanactie is een hele uitdaging. Geen enkele school zou dit alleen tot een goed einde kunnen brengen. We daagden onze jongeren ouder dan zestien uit om vijf weken lang intens samen te werken en te zingen. Ik stond tijdens de laatste repetities zelf te kijken van het resultaat: ronduit verbluffend." Drijvende kracht achter het gospelconcert is Geert Fierens, godsdienstleerkracht in Sint-Michiel Brasschaat. Alle scholen zijn vertegenwoordigd in het gelegenheidskoor. ,,Iets meer meisjes dan jongens, maar we mogen niet klagen", zegt Fierens. ,,Alten, sopranen, bassen en tenoren; we hebben ze allemaal gevonden. Dit concert wordt een onvergetelijke gebeurtenis. De zangers, maar ook hu publiek zullen een ,,roeach" ervaren, een gospelterm die staat voor een verkwikkende bries. Straffe madam Lea Gilmore wordt natuurlijk de ster van de avond. Ze noemen deze straffe madam niet voor niets de nieuwe Mahalia Jackson. Gilmore bewijst telkens opnieuw dat gospel niet alleen gezongen wordt met de stem, maar vooral met het hart." Via een website wisselden de nieuwbakken artiesten de voorbije weken hun ervaringen uit over de liederen, de muziek en de samenwerking. ,,Een echte vriendenclub is dit misschien nog niet, maar heel wat leerlingen hebben elkaar, hoe verschillend hun studierichting soms ook mag zijn, beter leren kennen", stelt Koen Claerhout tevreden vast. ,,Eigenlijk is het jammer dat we maar één concert gepland hebben. Het auditorium is zo goed als volledig uitverkocht. Ik geloof in de uitstraling van zo'n concert. Ik ben ervan overtuigd dat heel wat van de leerlingen echte ambassadeurs geworden zijn van deze mooie solidariteitsactie" Gospels voor Damiaanactie vindt vrijdag plaats in het Sint-Michielscollege van Brasschaat. Info: 03-685.24.90, www.sgvoorkempen.be 11 October Amy en IlizarovOp maandag 2 oktober werd mijn vijfjarige nichtje Amy geopereerd aan haar verkort bovenbeen. Voor deze aangeboren afwijking ondergaat ze een orthopedische behandeling, Ilizarov genaamd, om haar beentje te verlengen. Al haar belevenissen kan je in haar dagboek lezen op www.freewebs.com/amypittillion. Hopelijk rent ze weldra weer vrolijk rond! 09 October foto's Droomdestad en SeptemberreisjeAls je niet in het oude Justitiepaleis op de Britselei bent geraakt: je hebt wat gemist! Gelukkig bestaat het fototoestel om jullie toch een tikkeltje van de dromenpracht te kunnen tonen. Alleen heb ik geen idee of er uiteindelijk meer dan 8408 dromen verzameld zijn. Iemand? En om te bewijzen dat je het niet ver moet zoeken om een wolkenloze hemel, een landschap van weiden en akkers badend in het zonlicht, vele idyllische plekjes en ook een snuifje cultuur te vinden: de foto's van onze fietstrip naar Brugge! 02 October het maanlicht heeft de zee tot rust gestreeld
Als je een boog spant, span dan de sterkste,
Als je een pijl gebruikt, gebruik dan de langste,
Om een man te schieten, schiet eerst zijn paard,
Om rebellen te vangen, vang eerst hun aanvoerder.
Epidauros De zee ligt in de nacht gelijk blauw goud
boven een kim van groen. Ik hoor haar slagen van ver met intervallen aangedragen door zachte wind zonder muziek of zout. Op de orcheistra staan de vijftien pal in hun cocon van purperen gewaden. Antigone draagt trots haar ongenade en Kreoon is een vorst, - tot vóór zijn val. De zee is op de einder van ivoor met strelingen van maanlicht stilgevallen. In het theater waden duizendtallen de wateren van het verleden door. Anton van Wilderode 28 September Droomdestad op een drafjeHallo Dromers onder jullie! Ik ga ervan uit dat er al veel neergepend is, anders: rep je als de bliksem naar het droomboek op www.droomdestad.be. De tijd dringt! Even kort samengevat hoe het wonderlijke project er nu voorstaat : Op donderdag 5 oktober 2006, drie dagen voor de gemeenteraadsverkiezingen, gaan de deuren van het oude Justitiepaleis aan de Britse Lei open. Dit wordt een reusachtig postkantoor waar alle dromen verzameld worden. Vrijdag 6 oktober om 8 uur 's morgens begint een marathonhappening die achtenveertig uren duurt. Bekende en minder bekende gezichten lezen de duizenden dromen voor. Op zondagochtend 8 oktober om 8 uur stipt houdt het droompostkantoor op te bestaan. - Vanaf maandag 25 september zendt ATV dagelijks een droom uit. - Tot 8 oktober een heuse Droomrubriek in Gazet van Antwerpen - Al meer dan 7000 dromen op 7/10 waarvan 1900 dromen online op 9/10. - Zie website! Antwerpenaren, laat zien hoe jullie alvast één droom kunnen realiseren! 12 September Herinnering aan het voorproefjeHet kleine bronnetje van 'Zin of Onzin, een voorproefje' blijft borrelen... Er wellen voortdurend nieuwe citaten op, dus voor een 'zalige' (...zie Roeach podcast...) verfrissing, duik zeker even terug naar 25 juni! 06 August Toen het nog bruidsjurken sneeuwdeWat bij eb op het zand achterbleef na een vloed van vijf jaar Woordkunst en 3 jaar Literaire Creatie. (vervolg op 'Jonge sla en andere sprokkels') Niemand weet natuurlijk waar ik woon!’ riep de egel en hij sloeg zichzelf voor zijn voorhoofd. ‘Vandaar dat ik nooit post krijg!’ Hij zat in een hoek van zijn kamer onder de struik en dacht na over zijn eenzaamheid. Niet dat hij iemand wilde zien, maar hij wilde wel graag eens iets van iemand horen. Plotseling wist hij wat hem te doen stond. Hij stak zijn stekels op en liep naar de berk, niet ver van de struik. Daar kraste hij in de bast, met een van zijn scherpste stekels: Brieven voor mij gaarne hier bezorgen. Een klein pijltje wees de plaats aan waar hij zijn post verwachtte: in het mos onder de berk. Tevreden liep hij weer naar huis. Maar plotseling bedacht hij dat sommige briefschrijvers zichzelf graag uitnodigen zonder op een antwoord te wachten, of zelfs ongevraagd langskomen. En dat is mij te veel, dacht de egel. Ook al wist hij niet wat precies genoeg voor hem was. Hij liep terug naar de berk en voegde een voetnoot aan zijn mededeling toe:
Geen uitnodigingen.
Die middag kwam de eekhoorn toevallig langs de berk en las de mededeling van de egel. Ach, dacht hij, wat zou ik de egel graag eens opzoeken. Waar zouden we het allemaal niet over kunnen hebben... En wat zou het gezellig zijn als hij morgen op mijn verjaardag kwam! Maar toen hij de voetnoten had gelezen wist hij dat daar niets van kon komen. Hij pakte een los stuk berkenbast, dacht lang na en schreef toen:
De volgende ochtend vond de egel hem daar. Er sprongen tranen in zijn ogen toen hij hem las. Beste egel, las hij telkens weer, beste egel, beste egel. Ik ben een beste egel, dacht hij. En om dat niet te vergeten prikte hij de brief aan de onderste stekel van zijn voorhoofd, zodat hij vlak voor zijn ogen hing en hij dus altijd kon lezen, als hij daar zijn twijfels over had, dat hij een beste egel was. Wat is het heerlijk om post te krijgen, dacht hij die avond in zijn bed in zijn kamer onder de struik. En hij sliep in zonder zich te storen aan het feestgedruis dat van de verjaardag van de eekhoorn afkomstig was.
Toon Tellegen, uit ‘Misschien wisten zij alles. 313 verhalen over de eekhoorn en de andere dieren’ Zie ook ‘Brieven aan Doornroosje’!
De kleine jongen en de oude man Shel Silverstein, uit Licht op zolder
Een geschenk Ze trokken God aan zijn mouw: T. Tellegen, uit 'Kruis en munt'
Bij de miljoenen verzen op deze wereld voegde ik maar een paar strofen. Ze waren wellicht niet wijzer dan krekelliederen. Dat weet ik, vergeef me. Ik eindig al. Het waren niet de eerste stappen in het maanstof. Als ze toch ooit schitterden was het niet door hun licht. Ik hield van deze taal. En zij, die zwijgende lippen tot beven kon dwingen, zal makkelijk geliefden tot kussen aansporen wanneer ze slenteren door het avondrode land, als de zon langzamer ondergaat dan in de tropen. Poëzie was met ons vanaf alle begin. Zoals beminnen, zoals honger, zoals pest, zoals oorlog. Mijn verzen waren soms verschrikkelijk dwaas. Maar daarvoor verontschuldig ik me niet. Ik geloof dat het zoeken naar mooie woorden beter is dan doden en moorden. Jaroslav Seifert
het landschap komt als een kelner op ons toe met weiden op zijn handen. zo eenvoudig is alles. of zie het sas: de vaart neemt een boot op zijn schouder en draagt hem de trappen op. Herman de Coninck 04 August Sine Nomine * Vivae LatinitatisBest opnieuw openen in 'Weblog' voor volledig scherm!
|
| Vulpes et corvus | Le Corbeau et le Renard |
| Qui se laudari gaudet verbis subdolis, sera dat poenas turpes paenitentia. Cum de fenestra corvus raptum caseum comesse vellet, celsa residens arbore, vulpes hunc vidit, deinde sic coepit loqui: "O qui tuarum, corve, pennarum est nitor! Quantum decoris corpore et vultu geris! Si vocem haberes, nulla prior ales foret." At ille stultus, dum vult vocem ostendere, emisit ore caseum, quem celeriter dolosa vulpes avidis rapuit dentibus. Tum demum ingemuit corvi deceptus stupor. [Hac re probatur quantum ingenium valet; Phaedrus |
Maître Corbeau sur un arbre perché, tenait en son bec un fromage. Maître Renard par l'odeur alléché, Lui tint à peu près ce langage: "Hé, bonjour Monsieur du Corbeau. Que vous êtes joli! que vous me semblez beau! Sans mentir si, votre ramage Se rapporte à votre plumage Vous êtes le Phénix des hôtes de ces bois." A ces mots, le Corbeau ne se sent plus de joie: Et pour montrer sa belle voix, Il ouvre un large bec, laisse tomber sa proie. Le Renard s'en saisit, et dit:" Mon bon Monsieur, Apprenez que tout flatteur Vit au dépends de celui qui l'écoute. Cette leçon vaut bien un fromage sans doute." Le Corbeau honteux et confus Jura, mais un peu tard, qu'on ne l'y prendrait plus. Jean de La Fontaine |
Odi et amo. quare id faciam, fortasse requiris?
nescio, sed fieri sentio et excrucior.
Catullus, Carmen 85
| Horatius, Epode 2
Beatus ille qui procul negotiis, |
(Piet Schrijvers)
Gelukkig is de man die ver van het zakenleven, |
En toen kwam er een (Romeins) varkentje
Er was eens een klusje te doen en allen waren ervan overtuigd dat Iemand het zou doen.
Iedereen kon het doen maar Niemand wilde het doen.
Iemand werd kwaad omdat het Iedereen zijn taak was.
Allen dachten dat Iemand het kon doen, maar Iedereen realiseerde zich dat Niemand het wilde doen.
Tenslotte beschuldigde Iedereen Iemand terwijl Niemand deed wat ze met zijn Allen konden doen."
Pyramus en Thisbe
Dit is het bloedig moordverhaal
van Pyramus en Thisbe
De een, een schone jongeling,
wiens ouwe heer in vis dee
De andere, miss Babylon,
de dochter van de buurman,
Bij wie hij op beperkte schaal
des avonds door de muur kwam.
Die muur had namelijk een spleet,
Het ding zat er al jaren,
maar in die tijd had Babylon
gebrek aan metselaren.
De Aziatische idee
zo heette het, ging voor en
men bouwde tegen wil en dank
aan de mislukte toren.
De huisbaas schreef in spijkerschrift
(hetgeen een hele toer was)
een lang request waarin stond dat
bij hem de muur ajour was.
Maar toen het aankwam op de plaats
waar zo'n request moest wezen,
toen brak de spraakverwarring uit
en niemand kon het lezen.
Door deze spleet nu wurmde Thisbe
's avonds hare lippen
en Pyramus placht dan daaraan
een poze lang te nippen.
Dat was misschien wel aardig,
doch hoezeer zij ook genoten,
toch waren beiden er op uit
hun afzet te vergroten.
Dus Thisbe op een goede dag
sprak in het Babylonisch,
die muur is toch maar niks gedaan,
hij maakt mijn hele koon vies.
Je hebt gelijk sprak Pyramus,
die muur dat is een vieze
vanmiddag bij het eten,
zat de kalk nog in m’n kiezen.
Ik heb een plan, we gaan eruit,
we doen het clandestien, zus:
achter het Wilhelminapark,
daar ligt het graf van Ninus.
Dat is een plekje waar geeneen
ons kan bespioneren
ik wil nu wel eens weten
wat wij zonder muur presteren.
En zo begaven zich
met uitgedachte smoezen
apart naar wijlen Ninus toe
om daar te rendez-vousen.
Doch Thisbe die het eerste kwam
werd bleek gelijk een lelie
toen zij een leeuw trof, juist ontsnapt
uit Barrenum en Bailey.
Die leeuw zat daar op Ninus' graf
en at wat eens een ree was
en keek precies of in zijn maag
nog plenty plaats voor twee was.
Het arme kind wist weliswaar
het ondier te ontkomen,
maar het kostte haar d'r mantel die
ze pas had laten stomen.
Toen nu de leeuw verdwenen was
kwam Pyramus haar vrijer
en las op het verscheurde flard
de naam van Brenninkmeijer.
Hij wist dat dit de firma was,
waar Thisbe vaste klant was
en snapte dus direct wat of
er met haar aan de hand was.
Zijn haren rezen overeind,
z'n wangen werden sneeuwwit,
hij dacht het heeft er alles van
dat Thisbe in een leeuw zit.
Ach waren we nu nog maar thuis,
zelfs met de muur er tussen
want iemand binnen in een leeuw
die laat zich lastig kussen.
Vaarwel mijn ouders, nimmermeer
keert Pyramus uw zoon thuis
ik sla nu mijn penaten op
in huize Aidoneus.
Hij trok daarop een slagersmes,
hij stak het in zijn baadje
en zonk toen rochelend ineen
op Thisbe's C&A-tje.
Toen Thisbe hem daar liggen vond,
gij raadt het reeds, eilacie,
-een mens is van nature toch
geneigd tot imitatie!-
trok zij het mes uit Pyramus
en stak het in haar sinus
Toen lagen twee kadavers daar,
nog afgezien van Ninus.
Moraal
Dit drama leert ons iets omtrent
de ouderlijke plichten;
Men dient de gaten in zijn huis
terstond te laten dichten.
Wie dit niet doet die brengt zichzelf
in vele ongemakken
Dus hebt gij jonge dochters, laat
er dan behang op plakken!
K. Stip, naar Speenhoff
De Wolf en de Ooievaar
De wolf is een slokop, heeft aan tafel geen manieren.
Zo zat een wolf eens aan de dis en at van alle dieren
Het meest en daarbij ook het langst. Hij schrokte er zoveel,
Dat 't scherpe beentje van een haas bleef steken in zijn keel.
Hij slikte, werd benauwd, hij kreunde en hij slikte
Nog eens. Hij kreeg geen adem. 't Was alsof hij stikte.
Gelukkig kwam de ooievaar voorbij en met zijn poot
Gaf hij een teken: help mij, vlug of anders ga ik dood!
De ooievaar stak toen haar bek diep in de open muil,
Ze trok zich even terug en zei: 'Foei, foei, wat is hij vuil!'
Maar als een knap chirurg had ze op korte tijd
Met 't puntje van haar snavel d'arme wolf bevrijd.
Het beetje was eruit! 'Wat gorgelen en je keel is schoon,'
Zei de tevreden ooievaar. 'Waar blijft mijn ereloon?'
'Je ereloon?' kreet toen de wolf. 'Spreek jij maar van geluk
Dat ik mijn kaken openhield, toen jij dat lekker stuk
Van kop en hals stak in mijun muil. Had ik toen doorgebeten,
Dan had ik feest gehad en jij van loon niets meer geweten.
Wees jij maar dankbaar en pas op, kom nooit meer in mijn klauwen!'
Ondank is 's werelds loon en macht betaalt alleen met snauwen.
Jean de la Fontaine, door J. van den Berg
de Andere Kant
Dood
onbegrip
En wil de echte Van Dijck nu opstaan? ;-)
Bij gebrek aan vrije muren om mijn zus op te hangen -haar schilderijen althans- online ode aan Marliesje!
Omdat extra muren bijbouwen net iets meer werk vraagt dan te fotograferen. ;-) In het echt zijn de schilderijtjes en tekeningen natuurlijk duizend keer mooier, dus bij deze een uitnodiging om het in real te komen aanschouwen! (In het bijzonder de muur van 13m² die zélf is getransformeerd tot kunstwerk. Kwestie van de inkaderkosten in te perken :-p.)
zin of onzin; een voorproefje
Omdat ik al zo lang zinnen verzamel... Citaten!
- "Courtesy while you're thinking what to say. It saves time."
Lewis Carroll
- "The sun at noon is the sun declining. The person born is the person dying."
Oosters spreekwoord
- "Medicine is about people."
- "Il n'y a pas d'amour perdu."
- "Ich verfluche allen negativen Purismus, dass man ein Wort nicht brauchen soll, in welchem eine andere Sprache viel mehr oder zarteres gefasst hat."
~ "Ik vervloek alle purisme dat ons verbiedt een woord te gebruiken, waarin een andere taal veel meer of iets innigers heeft gelegd."
J.W. von Goethe
- "Thu nur das Rechte in deinen Sachen, das Andre wird sich von selver machen. "
~ "Doe slechts wat behoort; de rest komt vanzelf in orde."
J.W. von Goethe
- "Zo kan men leven in de schaduw van zijn bomen, in oorlog met de dwazen, in vrede met zichzelf."
F-M Arouet de Voltaire
Candide de Voltaire
- "And if he dies, take him and cut him into little stars and he will make the face of heaven so fine that everyone will fall in love with night."
William Shakespeare
- "J'ai réinventé le passé pour voir la beauté de l'avenir."
Louis Aragon
- "Ach, dass wir doch dem reinen stillen Wink, des Herzens nachzugehn so sehr verlernen. "
~ "Och, dat wij zozeer verleren om de reine, stille wenk van het hart te volgen."
J.W. von Goethe
- "De roem ligt in het pogen zijn doel te bereiken, niet in het bereiken ervan."
Mahatma Gandhi
- "That one may smile, and smile, and be a villain."
William Shakespeare
- "O crassum ingenium! Suspicor fuisse Batavum."
D. Erasmus
- "E com vivo? Vivo."
M. Van der Vyver
| - "Wie smaak vindt in het lezen van goede boeken, is bij machte om de eenzaamheid te dragen, waar dan ook en met groot gemak." Mahatma Gandhi |
Aeschylus
- "Op een dag vielen alle dieren omhoog."
Toon Tellegen
- "De eenzaamheid is een goede plaats om te bezoeken, maar een slechte plaats om te verblijven."
J. Billings
- "Stijl is een zeer eenvoudige manier om ingewikkelde dingen te zeggen."
J. Cocteau
H.W. Beecher C. Dickens
- "Achter glas regent het altijd harder."
Papaja
- "Styská se mi po tobe" "~Ik heb heimwee naar jou"
- "Je moet je huis verlaten om te weten wie je bent."
K. Abdolah
- "Alleen de hoop bleef gekooid."
- "Het is met genoegens als met eetwaren: van de eenvoudigste krijgt men het minst gauw genoeg."
Sanial-Dubay
- "Geef me kracht om alles te accepteren wat ik niet kan veranderen, en net zoveel kracht om me honderd procent in te zetten voor dat waar ik het wél kan. En geef me daarbij de wijsheid om te onderscheiden wat wel en wat niet in mijn vermogen ligt."
Epictetus (origineel volgt)
- "Liefde is elkaar zien als goden, maar tegelijkertijd aanvaarden als mensen."
- "The first cut is the deepest"
R. Stewart
- "Two things are infinite: the universe and the human stupidity; and I'm not sure about the universe."
A. Einstein
- "Terugkrabbelen is altijd slecht."
Papaja
- "D'abord, on mange. Les fruits après, c'est ce qu'on appelle l 'Amour."
Karim
- "In ieder kind schuilt een mens, in ieder mens een kind."
- "Een gedicht in vertaling lezen is hetzelfde als een vrouw kussen door een sluier."
Bialik
- "Zwijgen is in sommige gevallen de meest lafhartige vorm van liegen."
W. Triesthof
- "De moeilijkheid met de wereld is, dat de dommen zelfverzekerd zijn en de verstandigen van twijfel vervuld."
B. Russell
- "Men valt niet omdat men zwak is, maar omdat men denkt dat men sterk is."
- "Zorgen moet je doen, niet maken."
- "Zwijgzame mensen zijn niet altijd denkers. Je hebt laden die op slot zijn en waar niets in zit."
Brohan
- "Wie geen plezier vindt in eenzaamheid zal niet van de vrijheid houden."
Schopenhauer
- "Woorden mogen alleen dienen om de stilte te verbeteren." K. Jonckheere
~ "When you open your mouth, make sure the sound you make is better than silence."
- "Vele mensen zijn geliefd door de charme van hun gebreken."
J. Shepherd
- "Wie in hoop leeft, danst zonder muziek."
G. Herbert
- "De mens heeft steeds iemand nodig met wie hij kan zwijgen."
K. Van de Woestijne
- "Schoonheid is ontzetting."
- "Ik hou van rechtvaardigheid en daarom schrijf ik fictie. Het echte leven is zelden rechtvaardig."
O. Goldsmith
- "Er zijn drie dingen die echt zijn: God, menselijke dwaasheid en humor. Omdat de eerste twee ons begrip te boven gaan, moeten we ons met het derde behelpen."
uit het Indiase epos Ramayana
- "Het aardige aan schrijven is dat je het nooit leert."
S. Carmiggelt
- "Sorry dat dit zo'n lange brief is, maar ik had geen tijd voor een korte." ~ "Brevity is the soul of wit."
William Shakespeare
- "De ideale massa weet niet dat ze een massa is."
- "Als je altijd afhankelijk bent van anderen, leer je te huilen met een glimlach."
uit Mar adentro
Jonge sla en andere sprokkels
Samenraapsel van ditjes en datjes, poëzie, zinnen, stukjes tekst van mezelf en anderen, dingen die me raken, die verrassen,... Geniet, geniet!
Lege plek
Ga nu maar liggen liefste in de tuin,
de lege plekken in het hoge gras, ik heb
altijd gewild dat ik dat was, een lege
plek voor iemand, om te blijven.
Rutger Kopland – Uit ‘Een lege plek om te blijven’
wat heb je vandaag gekocht, vroeg ik.
een halsuitsnijding, zei je.
trek ze eens aan, vroeg ik,
en je trok alles uit : dat is ze
helemaal, zei je, maar met de jurk
erbij komt ze tot hier -
en toen wees je midden op mijn handen.
Herman de Coninck, uit De lenige liefde
Vijf manieren om een mens te doden
Er zijn vele omslachtige manieren om een mens te doden:
je kunt hem een houten plank laten dragen
naar de top van een heuvel en hem erop vastnagelen. Om dit
behoorlijk uit te voeren heb je een massa volk nodig
met sandalen, een kraaiende haan, een mantel
om te verdelen, een spons, azijn en iemand
om de nagels erin te hameren.
Of neem een stalen staaf,
op de gewone manier gedreven en gevormd,
en tracht zijn metalen uitrusting te doorboren.
Maar hiertoe heb je witte paarden nodig,
Engelse bomen, mannen met pijl en boog,
tenminste twee vlaggen, een prins en een
kasteel om je banket in te houden.
Zonder adel erbij kun je, als de wind
gunstig staat, gas op hem loslaten. Maar dan heb je
een mijl modder nodig, doorsneden met dijken,
om nog maar te zwijgen van zwarte laarzen, bomkraters,
nog meer modder, een rattenplaag, een dozijn liederen
en enkele ronde, stalen helmen.
In de eeuw van de vliegtuigen kun je mijlen boven
je slachtoffer vliegen en over hem beschikken door
het overhalen van een hefboompje. Al wat je dan
nodig hebt is een oceaan om je te scheiden, twee
regeringssystemen, de geleerden der natie,
vele fabrieken, een psychopaat en
land dat niemand nodig heeft gedurende vele jaren.
Dit zijn, zoals gezegd, omslachtige manieren
om een mens te doden. Eenvoudiger, direct en veel keuriger
is vaststellen dat hij ergens in het midden van de
twintigste eeuw leeft, en hem daar laten.
Herman de Coninck, naar Edwin Brock
Tenebrae
Todo el ocaso es amarillo limón.
En el cenit cerrado, bajo las nubes mudas,
Bandadas negras de pájaros melancólicos
Rayan, constantes, el falso cielo de lluvia.
Por el jardín, sombrío de los plúmbeos nimbos,
Las rosas tienen una morada veladura,
Y el crepúsculo vago, que cambia las verdades,
Pone en todo, al rozarlo, no sé que gasas húmedas.
Lívido, deslumbrado del amarillo, torvo
Del plomo, en mis oídos, como un moscardón zumba
Una ronda monótona, que yo no sé de dónde
Viene, ... que deja lágrimas, ...que dice: ‘Nunca,...Nunca...’
Het Verraderlijke Hart - Nieuw slot
Het was pikdonker in de kamer, omdat de lantaarn nu uitgegaan was. Grijnzend duwde ik de matras van het lichaam af. Vervolgens tastte ik in het rond. Ik moest de lantaarn vinden! Ik rilde toen ik een van de voeten van de man aanraakte. Ja, echt waar! Ik rilde. Eigenlijk verafschuwde ik het lichaam, maar niet zo erg als ik het Oog verafschuwd had. Ruw trok ik het antieke bed opzij en schoof het onder het raam. Ook daar zocht ik naar die vervloekte lantaarn. Verdomme! Hij was nergens te vinden. Met klamme handen opende ik het venster. Ik moest licht hebben. Ik wilde voldoening krijgen van mijn daad, door nog één keer een straaltje licht op het Boze Oog te richten. (U beweert nog steeds dat ik krankzinnig ben?!) Mijn hart klopte onrustig, maar ik dwong mezelf de luiken open te duwen. Ik dacht niet meer aan de buren. Ik dacht echt niet meer aan hen. Konden ze zich afvragen wat ik in zijn kamer deed? Misschien sliepen ze zelfs...
Terwijl ik langzaam de luiken opende, keek ik in de richting van het lichaam van de oude man. Misschien wist ik dat er een volle maan aan de wolkeloze hemel stond. Misschien ook niet. In elk geval, ik liet het maanlicht binnen.
Een lichtstraal op de vensterbank. Over het bed, over de grond, over de matras, over het lichaam... Ze werd breder. Het koude, bleke maanlicht bereikte de voeten van de man. De straal ging over zijn magere benen, die in een blauwwit gestreepte pyjamabroek staken. Over zijn buik, naar zijn gezicht. Ik staarde ernaar met een vergenoegde uitdrukking op mijn gezicht. Toen bereikt het maanlicht zijn Oog. Het dode Boze Gierenoog was open. Het was wijdopen en het blauwe waas was helderder dan het ooit geweest was. Ik gilde... Ik krijste... Ik huilde... Ik hoorde de doodskloppertjes opnieuw. Of was dat het helse geroffel van mijn hart? Verstard van angst zakte ik neer op het bed.
U denkt dat ik gek ben?
Anna Querci, naar en volgens Edgar Allan Poe
Vier manieren om op iemand te wachten
1. Zittend. Denkend aan winter. Je handen
strijken kreuken in het tafellaken glad
rond een gerecht dat moeilijk en te veel
voor twee en niet als op het voorbeeld is,
maar geurend, het ruikt de ramen uit, het
doet zijn best niet in te zakken, zoals
een ingehouden buik niet bol te zijn-
ook panikeren is vergelijken.
2. Lopend. Bijvoorbeeld naar de ramen
en luisterend naar de ramen,
omdat geluid zich buigt naar wat je
horen wilt, maar doffer. Er danst
een stoet voorbij, verklede mensen die
iets onverstaanbaars juichen, van elkaar
goed weten hoe ze leven en te kijken
dansen dat je bewonderen moet.
3. Aarzelend. Bij een ingang, uitgang waar je zei
dat, maar er zijn er drie, je weet niet meer
of die of deze. Van blijven staan komt
niemand kijken, maar met hallucineren
wordt haast bereikt wat net verdween.
Zeker nog niet gezegd wie blijft en wie
verdwijnt en wie dan wie wanneer
en van hoe ver weer ziet.
4. Ijsberend. Een voor een de franjes van
de kamermat rechtstrijken en steeds
opnieuw die haarlok heel geïrriteerd
uit je gezicht wegblazen. Alsof het
lot weer met je voeten speelt
je wintertenen plaagt, het jeuken nooit
meer ophoudt en de vrieskou nooit meer
warm wordt de zon een ijsblokje in je hart.
Naar Joke Van Leeuwen, volgens Yella A., door Anna Querci ;-)
"... thought Alice, and she went on. "Would you tell me, please, which way I ought to go from here?"
"That depends a good deal on where you want to get to," said the Cat.
"I don't much care where –" said Alice.
"Then it doesn't matter which way you go," said the Cat.
"– so long as I get somewhere," Alice added as an explanation.
"Oh, you're sure to do that," said the Cat, "if you only walk long enough."
Lewis Carroll, Alice’s Adventures in Wonderland
Shall I compare thee to a summer's day?
Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:
Sometime too hot the eye of heaven shines,
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometime declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd;
But thy eternal summer shall not fade
Nor lose possession of that fair thou owest;
Nor shall Death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou growest:
So long as men can breathe or eyes can see,
So long lives this and this gives life to thee.
W. Shakespeare (Sonnet XVIII)
Extract
"Two of the fairest stars in all the heaven,
Having some business, do entreat her eyes
To twinkle in their spheres till they return.
What if her eyes were there, they in her head?
The brightness of her cheek would shame those stars,
As daylight doth a lamp; her eyes in heaven
Would through the airy region stream so bright
That birds would sing and think it were not night."
W. Shakespeare
Twee
Destijds in kinderspelletjes kon je,
bv. als je veter was losgeraakt,
gewoon 'twee' zeggen, en dan stond je
even buitenspel, niemand mocht je dan nog aantikken.
Voor jou had dat moeten blijven gelden.
Dat je 'twee' zei, 'ik ben even
mijn man kwijt', en dat die laatste tien jaar
dan niet hoefde mee te tellen.
Of dat je, in plaats van sterven,
gewoon verstoppertje speelde
en dat we je nog steeds
niet hadden gevonden.
Herman de Coninck
Herfst
Gebruind met
spataders
een droge huid
kraaienpootjes.
Zomaar ingeruild
voor een groen blaadje.
*Anna Querci ;-)
Schoonmaak
heel voorzichtig
met haar ragebol
veegt de huisvrouw
in de oksel
van het plafond
giechelend
lacht het gebouw zich in puin
Karel Soudijn
Jonge sla
Alles kan ik verdragen,
het verdorren van bonen,
stervende bloemen, het hoekje
aardappelen kan ik met droge ogen
zien rooien, daar ben ik
werkelijk hard in.
Maar jonge sla in september,
net geplant, slap nog
in vochtige bedjes, nee
Rutger Kopland – Uit ‘Alles op de fiets’
Sprookje
Er was eens een man
die altijd rechtvaardig was.
Herman de Coninck
Met de fiets naar Keulen...het volledige verslag
Neem rustig je tijd, zak lekker achterover en lees hoe wij deze unieke ervaring beleefd hebben!
Met de fiets naar Keulen
Hoewel de parking van het Sint-Michielscollege in Brasschaat er, op enkele kerkgangers na, tamelijk verlaten bij ligt op een normale zondagochtend, was er vandaag opvallend veel bedrijvigheid te bespeuren. Een vrolijke bende jongeren stond klaar om rinkelend en toeterend te vertrekken.
Voor sommigen was de beslissing om te gaan vlug gevallen, anderen hadden iets meer tijd nodig om aan het idee te wennen: met de fiets naar Keulen… Maar waarom nog twijfelen? We zijn jong, de Wereldjongerendagen vinden a.h.w. in onze achtertuin plaats én dankzij het organisatietalent van Geert was er geen tegenwerping meer mogelijk. Zo belandden we op een zonnige dag in juni achter een bord spaghetti in de koele schaduw van de pergola voor een eerste kennismaking. Het begon toch wel te kriebelen…
Toen we enkele weken later bij San Egidio hartelijk onthaald werden, waren we niet meer te stuiten. De wildste plannen borrelden op, er was zelfs even sprake van een gocart. Gelukkig werd dat idee toch maar opgeborgen. Zo kwam het dus dat we op die bewuste zondagochtend met frisse moed op onze fiets gesprongen zijn!
Naarmate de kilometers vorderden en met zo’n opwindend doel voor ogen, groeide de sfeer en werd er veel plezier gemaakt. 103 kilometer en één platte band verder, bereikten we Overpelt, waar we onze eerste nacht zouden doorbrengen.
Na een verkwikkende nachtrust gingen we weer op weg. Het tweede deel van de tocht leidde ons naar een Duitse parochie, waar een aantal vrijwilligsters ons gastvrij onthaalden. Dankzij de diepzinnige momenten die regelmatig ingelast werden, ontstond er al gauw een hechte band.
Na 260 km reden we vol verwachting Keulen binnen, waar we in de Vlaamse parochie om half 4 nog een warme maaltijd voorgeschoteld kregen. Daarna werden de Wereldjongerendagen officieel ingeluid met een Openingsviering in het Rhein-Energie Stadion. Omdat dat binnen de kortste keren volzet was, volgden een paar duizend jongeren de viering op het zonnige grasveld, gezeten voor grote televisieschermen. Meteen werden we getroffen door het respect dat in de lucht hing. Niemand stoorde zich aan de lange rijen, verdraagzaamheid troef! Wat een verademing…
’s Avonds werden de gastgezinnen toegekend. De gastvrijheid kende geen grenzen, stuk voor stuk wachtte ons nog een warm onthaal.
De volgende dag trokken we naar de Dom om het schrijn met de Drie Koningsrelikwieën te bezichtigen. Ook hier lange rijen, maar iedereen was vrolijk, men wachtte rustig zijn beurt af. Na het bezoek gingen we op weg om ons middagmaal te bemachtigen. Na 2 uur in de brandende zon aangeschoven te hebben, konden we onze knorrende magen eindelijk stillen. Dan weer de fiets op om een kijkje te gaan nemen op de muzikale picknick. 7000 cakes geurden ons tegemoet, honderden liters chocomelk wachtten ons op. Er werd muziek gespeeld en spontaan gedanst, met boven onze hoofden de zeppelin als stille waarnemer. Met een rugzak vol cake – de overschotten werden met gulle hand uitgedeeld- vertrokken we richting parochie, waar we werden getrakteerd op Braziliaanse samba, Duitse schlagers en Ierse folk. Een geweldige manier om een prachtige dag af te sluiten.
Donderdagvoormiddag eerst een portie kardinaal Danneels. Voor we daarna gingen aanschuiven voor het middagmaal, konden we ons nog even afzonderen om verder te bezinnen.
Na de rijst met kip trokken wij – in tegenstelling tot de grote massa die de paus ging verwelkomen - richting stadion voor “Bridging the World”, een nieuw multicultureel spektakel, waar de uitzinnige sfeer boekdelen sprak.
De volgende ochtend: welke echte pelgrim is het waard om een aflaat te verdienen? De middagviering werd voorgegaan door de bisschop van Brussel. Gelukkig konden we daarna snel eten om na het serieuze werk toch nog even de toerist te kunnen uithangen in de winkelstraten van Keulen. Op onze terugweg gebeurde er iets dat onze stoutste verwachtingen overtrof: de paus zou voorbijrijden! Vanzelfsprekend vonden we het niet erg om een halfuurtje te wachten tot de Heilige Vader zou passeren in zijn excentrieke pausmobiel. Het was alsof God het zo wilde, maar de paus was nog geen minuut weg of het begon te donderen in Keulen (!).
‘s Avonds werden onze fietsen, die ons ettelijke uren bus of tram bespaard hebben, opgehaald. Tot slot de herdenking van de laatste uren van Jezus, een kruisweg in donkere straatjes verlicht met kaarsen, afgewisseld met beeld en klank maar vooral ook met doordringende stilte. Na een sfeervolle, inspirerende tocht bereikten we het park waar we de grotere groep vervoegden. Ook deze dag zat boordevol intense momenten.
Eindelijk was de dag aangebroken die het hoogtepunt van de WJD zou vormen. Marienfeld wachtte op ons – en op bijna een miljoen anderen! Na een korte bustrip, legden we de laatste 10 kilometer verder te voet af. Een echte pelgrimage dus. Het zicht bij aankomst was onbeschrijfelijk. Een krioelende mierenhoop waar ook wij ons plekje zouden moeten vinden. Groot was onze verbazing toen bleek dat we er –op het eerste zicht- niet bij konden. Bij een klein open plekje vroegen we de omliggende (letterlijk) mensen om allemaal 30 cm op te schuiven. En ja hoor, uiteindelijk hadden ook wij een vaste stek. Hierop zouden we de volgende 24 uur slapen (onze matjes en slaapzakken op één groot blauw zeil), eten (o.a. voor ieder een lunchbox, vele bananen en de ondertussen gekende grote dozen met rijst en kip), zingen, lachen én de grote slotvieringen volgen. Naar het toilet gaan was hier helemaal niet vanzelfsprekend. Doorheen de massa moesten we 15 minuten wandelen en dan nog vele, zeer vele minuten aanschuiven!
‘s Avonds werden we ondergedompeld in een mooie avondwake, voorgegaan door de paus die ons voor het eerst rechtstreeks toesprak. Stiltemomenten werden afgewisseld met prachtige liederen en de honderdduizenden brandende kaarsjes omkaderden dit alles tot een prachtig en feeëriek kijkspel. We werden er stil van.
Ondanks de vele ziekenwagens die voortdurend af- en aanreden, de helikopterbewaking en het enthousiaste gezang van enkele Spanjaarden vielen we (samen met de meer dan 800 000 aanwezige jongeren) vrij snel en onder een mooie sterrenhemel in slaap. De moeheid van de voorbije week deed zich dan toch stilaan voelen.
Na een droge (!), woelige – en voor sommigen slapeloze – nacht, werden we op een niet al te zachte manier gewekt door een schallende stem uit de luidsprekers. Tijd dus om de stramme benen te strekken. Om 10 uur begon de slotviering met de paus. Warm ingeduffeld in slaapzakken volgden we ook deze mooie mis, de laatste van deze extatische week. Toch moet gezegd worden dat wanneer een klein zonnetje door de wolken breekt, sommigen/enkelen/velen onder ons nog amper de ogen konden openhouden…
Na het afscheid van onze Benedetto, begonnen we stilaan in te pakken voor onze laatste tocht. Drie uur later dan gepland, hesen we onze rugzakken op de rug en sloten we aan bij de laatste troepen Italianen die het veld verlieten. Het Marienfeld liep leeg. Wat restte, waren de overvolle vuilniszakken als stille getuigen van een ongelooflijk sfeervol en vredig slotweekend.
In de bus beschreven we sjaaltjes, dommelden we een beetje en na een vlotte terugreis reden we Lier binnen, waar de cameraploeg van RTV ons stond op te wachten. Stiekem genoot iedereen van het laatste beetje media-aandacht.
Thuis vulden we de plotselinge leegte met nieuwe dromen: Sydney 2008, here we come!
*geïllustreerd verslag: zie Kerk en Leven sept-okt 2005
**zie ook Knack 'Het laatste woord' 11 januari 2006 --> jaja ik word nog bekend ;-)
*** voor de geïnteresseerden: ga ook eens een kijkje nemen op http://wjd-smc.blogspot.com, Roeach.be, www.wyd2008.org (sponsors gezocht ;-p),
*Uit lang vervlogen tijden* Imperium Romanum *
|
|
